بسمه تعالی

با اهتمام به مشخصات عصري كه در آنيم، كه به حق به آن عصر ارتباطات لقب داده‌اند، تقريبا محال است، يك شهروند با «امر سياسي» به عنوان يك موضوع مواجه نشود و مساله سياست برايش مطرح نگردد، چه، با تعريفي عام از سياست اين ناممكن بودن، حتي به جوامع ابتدايي نيز قابل تعميم است.

با اين پيش‌فرض، اين نوشته پي‌جوي اين پرسش است كه چرا و چگونه سياست و امر سياسي در زمينه ذهن آدمي به چاه بي‌اعتنايي مي‌افتد؟ و يا به تعبير ديگر فرونهادن(1) سياست به چه دلايل و عواملي مي‌تواند رخ دهد؟

در اين راه، به نظر مي‌رسد به دليل مهمتر و پيشيني‌تر بودن دلايل نسبت به عوامل، بررسي فلسفي بر واكاوي روانشناختي اولويت و تقدم دارد. چرا كه آنچه اغلب از آن با عنوان «توجيه رواني» براي اعمال ياد مي‌كنيم در واقع متكي است به «دلايلي فلسفي»، كه البته مي‌توانند نيم‌بند باشند يا به تعبيري فلسفه‌بافي.

ادامه دارد...